பில்லியன்

a letter that won a competition in UK

Good old.. ahem..... Still, this letter speaks our mind to the customer (don't) care...

Below is a copy of a letter that won a competition in UK as complaint letter of the year...have a laugh and read on.

Complaint Letter of the Year sometime during 2005. The British do have a way with words.... A real-life customer complaint letter sent to NTL (to their complaints dept....)

Dear Cretins,
I have been an NTL customer since 9th July 2001, when I signed up for your 3-in-one deal for cable TV, cable modem, and telephone. During this three-month period I have encountered inadequacy of service which I had not previously considered possible, as well as ignorance and stupidity of monolithic proportions. Please allow me to provide specific details, so that you can either pursue your professional prerogative, and seek to rectify these difficulties - or more likely (I suspect) so that you can have some entertaining reading material as you while away the working day smoking B&H and drinking vendor-coffee on the bog in your office: My initial installation was cancelled without warning, resulting in my spending an entire Saturday sitting on my fat arse waiting for your technician to arrive. When he did not arrive, I spent a further 57 minutes listening to your infuriating hold music, and the even more annoying Scottish robot woman telling me to look at your helpful website....HOW?

I alleviated the boredom by playing with my t..ticles for a few minutes - an activity at which you are no-doubt both familiar and highly adept. The rescheduled installation then took place some two weeks later, although the technician did forget to bring a number of vital tools - such as a drill-bit, and his cerebrum. Two weeks later, my cable modem had still not arrived. After 15 telephone calls over 4 weeks my modem arrived... six weeks after I had requested it, and begun to pay for it. I estimate your internet server's downtime is roughly 35%... hours between about 6pm -midnight, Mon-Fri, and most of the weekend. I am still waiting for my telephone connection. I have made 9 calls on my mobile to your no-help line, and have been unhelpfully transferred to a variety of disinterested individuals, who are it seems also highly skilled bollock jugglers.

I have been informed that a telephone line is available (and someone will call me back); that no telephone line is available (and someone will call me back); that I will be transferred to someone who knows whether or not a telephone line is available (and then been cut off); that I will be transferred to someone (and then been redirected to an answer machine informing me that your office is closed); that I will be transferred to someone and then been redirected to the irritating Scottish robot woman...and several other variations on this theme. Doubtless you are no longer reading this letter, as you have at least a thousand other dissatisfied customers to ignore, and also another one of those crucially important t..ticle-moments to attend to. Frankly I don't care, it's far more satisfying as a customer to voice my frustration's in print than to shout them at your unending hold music. Forgive me, therefore, if I continue.

I thought BT were s.it, that they had attained the holy piss-pot of godawful customer relations, that no-one, anywhere, ever, could be more disinterested, less helpful or more obstructive to delivering service to their customers. That's why I chose NTL, and because, well, there isn't anyone else is there? How surprised I therefore was, when I discovered to my considerable dissatisfaction and disappointment what a useless shower of bastards you truly are. You are sputum-filled pieces of distended rectum incompetents of the highest order.

British Telecom - w..nkers though they are - shine like brilliant beacons of success, in the filthy puss-filled mire of your seemingly limitless inadequacy. Suffice to say that I have now given up on my futile and foolhardy quest to receive any kind of service from you. I suggest that you cease any potential future attempts to extort payment from me for the services which you have so pointedly and catastrophically failed to deliver - any such activity will be greeted initially with hilarity and disbelief quickly be replaced by derision, and even perhaps bemused rage. I enclose two small deposits, selected with great care from my cats litter tray, as an expression of my utter and complete contempt for both you and your pointless company. I sincerely hope that they have not become desiccated during transit - they were satisfyingly moist at the time of posting, and I would feel considerable disappointment if you did not experience both their rich aroma and delicate texture. Consider them the very embodiment of my feelings towards NTL, and its worthless employees.

Have a nice day - may it be the last in you miserable short life, you irritatingly incompetent and infuriatingly unhelpful bunch of tw****.
John

பேராசை

மூன்றரைக்கே ஆஜராகும் வேலைக்காரி
நாலு மணிக்கு மாமியாரி்ன் சாமி பூஜை
கூடையோடு வருவானே பூக்காரன்;
கூடவே வந்துவிடும் பால்காரன்

அதிகாலை நடை முடிக்கும் மாமனார் பின்
அப்போதே துவங்கி விடும் காபிக்கடை
பேப்பர்க்காரன் பெல்லடித்தால் ஐந்து மணி
பிடிக்கவேண்டும் தண்ணீரை ஐந்தரைக்கு

ஆறுக்குள் ஆகவேண்டும் சமையல்கடை
ஏழுக்குக் கிளம்பிடுவார் என்னவரும்;
எச்சில்தட்டோடு பாத்திரங்கள் எட்டாம் மணி
ஏதோ அவசரமாய் விழுங்கிப் பார்த்தால் எட்டே முக்கால்

ஒன்பது மணிக்கு ஸ்கூட்டரோடு உதையல் சண்டை
ஓராயிரம் சிக்னல் தாண்டி ஒன்பதரை
இளித்தபடி தாமதக்கையெழுத்திட்டுவிட்டு
இரவு சாயும் வரை கண்ணெரியக் கணிணி துணை

இனியும் வீடு வந்து பின் துணி துவைத்து
இரவுச் சோற்றுக்கு ஆகி விடும் ஒன்பது மணி
இன்னைக்கும் இதுதானா? புலம்பல் கேட்டு
புளித்தக்காதுகளை துளைக்கும் பத்துப்பாத்திரங்கள்

துலக்கி நிமிர்ந்த முதுகுவலிக்குப் பதினொன்று
தலைவலியும் கூடவே சேர்ந்து கொல்லும் - அப்போது
வந்திருக்கும் கணவரிடம் மாமியாரும் - அவள்
வயிற்றில் புள்ளபூச்சி இல்லையென்ற புலம்பல்களும்

“நாளைக்குப் போகிறோம்மா டாக்டரிடம்” நொந்துகொள்ளும்
நம்மவரின் சொல் கேட்டு நோகும் மனம்
அவருக்கும் உணவிட்டு முடித்துப்பார்த்தால்
அன்றைய தினம் முடிய மணி பன்னிரண்டு

ஒன்றாவது உண்டா நம் விதியில்-கணவர் கேட்பதற்குள்
ஓடிவிடும் இரவு மறுவிடியல் காண - மீண்டும்
ஓராயிரம் கனவோடு விழித்தெழுந்து - இன்றாவது
ஓர் இலக்கியம் வளர்க்க எண்ணிக் கொள்வேன்.



.

நாகரிகம்

"சீ.. உன் வீட்டில் பெண்ணில்லையா!"
தொடையில் கீறல் பட்டதும் சீறினாள்
மினி ஸ்கர்ட் நங்கை... வக்கிரன்தான்,
இருந்தாலும் சொன்னான்
"என் வீட்டுப் பெண்ணென்றால்
தொண்டை கிழிபட்டிருக்கும்."



.

பிரார்த்தனை

விழுந்து கொண்டிருந்தது
வால் நட்சத்திரம் அதிசயமாய்
வேறென்ன வேண்டுவேன் அவன்
வாயால் ஒரு பாராட்டு வார்த்தை
சாதாரண மனைவிதானே நான்!



.

பிரிவு

என் விரல் கோர்த்து முகம் நெருங்கியுன்
எண்ணம் கூறிய அன்றிரவில் நானும்
உன் விழி பார்த்திருந்தால் நம் பிரிவு
இவ்வளவு நெடியதாகியிருக்காது


.

நண்பர் நந்தாவின் கேள்வியால் எழுந்த எண்ணங்கள்

நான் எங்கேயும் இதுவரை பகிர்ந்து கொள்ளாத சில எண்ணங்களைப் பகிரும்படி இந்தக் கதையை எழுதத் தூண்டிய உரையாடல் : சமூக கலை இலக்கிய அமைப்புக்கு மிக்க நன்றி.

மேலும் நண்பர் நந்தாவின் கேள்வி இந்த பதிவை எழுத வைத்தது. நன்றி நந்தா.

////கதையைப் ப்ரகலாதன் கதை கூறுவதோடு முடித்து // எனக்கு இன்றும் குழப்பமாகத்தான் இருக்கு. பெண் விடுதலை என்றால் என்ன?
// என்பதை நீக்கியிருந்தால் இது ஒரு அபாரமான சிறுகதை ////
என்று நண்பர் நந்தா எழுதி இருந்தார்.

உண்மையாகவே சுய சார்பு என்ற பெயரில் பணம் சம்பாதிப்பது / செலவழிப்பது, மனம் போனபடி உடை அணிவது, வாய்க்கு வந்ததை பேசுவது, மாற்றி ஆண்களை அவமானப் படுத்திப் பேசுவது, டிவோர்ஸ் என்ற பெயரில் குடும்பத்தைச் சிதைப்பது எல்லாம் பெண் சுதந்திரமா? பெண் விடுதலை / பெண் சுதந்திரம் என்ற பெயரில் நிறைய இடங்களில் இதுதான் நடந்து கொண்டு இருக்கிறது. இதை கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் சாட்சி நானேதான்.

நான் இக்கதையில் பெண்ணியம் பேசவில்லை. ஒரு சில பெண்களின் நிலை வேண்டுமானால் மாறி இருக்கலாம். ஆனால் பெண்கள் முன்னேறிவிட்டதாக தம்பட்டம் அடிக்கப்படுகிறதால் ஏற்பட்ட ஆதங்கம் தான் அந்தக் கதை உருவாகக் காரணம். இந்தக் கேள்வி அடிக்கடி என் மனதில் எழுவது உண்டு. உண்மையாகவே பெண் விடுதலை என்றால் என்ன?

அவளின் பெண்மையின் உணர்வுகள் அவள் சொந்தக் குடும்பத்தினரால் புரிந்து கொள்ளப்படுவது முக்கியமா? இல்லையா? இது இன்றும் எத்தனை இடங்களில் நடக்கிறது.

இயல்பாகவே திறமையிலோ அல்லது மனம் / உடல் பலத்திலோ ஒரு பெண்ணுக்கும் ஆணுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை என்று நினைக்கிறேன் நான்.

ஒரு பெண் காதலிக்கும் போதும், தாய்மை அடையும் போதும்தான் உணர்வுகளில் ஆண்களிடம் இருந்து வித்தியாசப்படுகிறாள். நானும் ஒரு பெண் என்பதால், காதலித்து இருப்பதால், ஒரு தாயாய் இருப்பதால் இதைக் கூறுகிறேன்.

ஆனால் சில (பல) பெண்களின் நிலை இன்றும் கூட, தன்னுடன் இருக்கும் மற்றவர்களுக்காக அந்த இரண்டு உணர்வுகளையும் தியாகம் என்ற பெயரில் தொலைத்து விடுகிறாள், தொலைத்துக் கொண்டு இருக்கிறாள். அதனாலேயே பல பெண்கள் பெண்களாகவே இருப்பதில்லை என்பது என் தாழ்மையானக் கருத்து.

பெண்கள் வீட்டுக்குளே சிறை பட்டு (அல்லது சிறைபட்டதாக கூறப்பட்ட) இருந்தக் காலங்களில் குறைந்த பட்சம் அவளுக்குத் தாய்மையின் நிறைவாவது இருந்தது.

30-40 வருடங்களுக்கு முன் ஜானகி என்ற பெண்ணின் காதல் அவள் முதன்முதல் சொந்தமான தாயாலேயே நசுக்கப்பட்டது. அங்கேயும் தான் பெண்மைக்காக அவள் பேசவில்லை.

இன்று சுய சார்பு அடைந்ததாக கருதப்படும் பத்மாவின் தாய்மையும் அவள் கணவனால் இழப்புக்கு உள்ளாக்கப் படுகிறது. இப்போதும் பெண்மைக்காக இவளும் பேசவில்லை.

நான் கூற வந்த ஆனால் கூறாத கருத்து என்னவென்றால் பெண்மைக்காக பாரதியோ மற்றவரோ பேசுவதால் பிரயோஜனம் ஏதும் இல்லை. பெண்கள் தான் மெல்லிய உணர்வுகளை பேசவேண்டும். சூழ்நிலை நிர்பந்தங்களுக்காக அதை ஒருபோதும் விட்டுத் தரக்கூடாது. அன்றுதான் பெண்கள் பெண்களாக இருப்பார்கள். ஆணுக்கு நிகராய் இருக்கவேண்டும் என்பதெல்லாம் வெறும் பிதற்றல்.

ஒரு ஆணும் பெண்ணும் மன உணர்வுகளின் அடிப்படையில் என்றுமே சமமாக இருக்க முடியாது என்பதும் என் தனிப்பட்ட வாதம்.

இரண்டு நிலைகளிலேயுமே யாரோ ஒருவரின் பேராசை / நிர்பந்தங்கள் ஒரு பெண்ணின் உணர்வுகள் மதிக்கப்படாமல், புரிந்துகொள்ளப்படாமல் போவதற்குக் காரணம் ஆகிறது.

ஒரு ஆணுக்கு இந்நிலை இல்லையா என்று கேட்கக்கூடும். ஆனால் விகிதாசாரத்தில் அதிகம் பெண்களே சூழ்நிலைக் கைதிகள் ஆகிறார்கள். அப்படி அவள் ஆவதற்கு சமூகமோ அல்லது வெளி ஆட்களோ காரணம் இல்லை. மாறாக அவளது உணர்வுகள் கொல்லப்படுவதற்கு அவளுடனே வாழும், ஒரே வீட்டிற்குள் இருக்கும் சொந்தங்களே காரணம்.

இது என் தனிப்பட்ட கருத்து. நான் சென்னையில் மின்சார இரயிலில் பயணித்த காலங்களில், நிறைய பெண்கள் இடித்து பிடித்துக் கொண்டு பயணிக்கும் காட்சிகளைப் பார்க்கும் போது எனக்கு இவ்வளவு பெண்கள் சுய சார்பு அடைந்து முன்னேறிவிட்டர்களே என்ற மகிழ்ச்சி தோன்றி இருக்கிறது.

அப்போது நான் காதலிக்கவும் இல்லை, திருமண வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஞானமும் இல்லை, தாய்மையின் சிறப்பும் அறிந்திருக்கவில்லை. :)

இன்றும் பல குடும்பங்களின் நிலை இரட்டை சம்பளம் வாங்கி அதிகம் செலவழித்து லக்கிலுக் எழுதியபடி அதிகப்படியாக வருவதும் பிரயோசனப்படாத வகையில் செலவழிக்கிறது. பத்தாயிரம் ரூபாய் சம்பாதிக்கும் பெண், ஐயாயிரம் ரூபாய் கிரச்சிர்க்கும் (creche) மீதி டாக்டருக்கும் என்று செலவழித்துக் கொண்டு, தாய்மையையும், தாய்க்காக ஏங்கும் குழந்தையின் மனதையும் கொன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மணிப்பயல் பிளாக்கர்

நேற்று நீண்ட நாள் கழித்து ப்ளாக் பக்கம் வந்தேன். வெட்டியின் ப்ளாகில் 'உரையாடல் : சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு' நடத்தும் சிறுகதை போட்டி பற்றி அறிந்து போய் பார்த்து ஒரு கதையும் எழுதிப்போட்டேன்.

அங்கே ஒரு சிரிப்பு வெடி சிங்காரம் (மணி - உங்களுக்கு பட்டப்பெயர் வைத்ததுக்கு மன்னிக்கணும்) எழுதிய போனாகானா முதலியாரின் தேசபக்தி என்று ஒரு சிரிப்புச் சரவெடியை ரசித்தேன்.

இன்று விடியற்க்காலையில் சமைக்கும் போது முதலியாருக்கு குத்திய ஆயிரம் ஆணிகள் ஞாபகம் வந்து தொலைத்து விட்டது. என் கணவருக்கு இன்று என் சிரிப்பொலிதான் அலாரம். ஹா ஹா....

படியுங்கள் .. சிரியுங்கள் சிரியுங்கள், சிரித்துக்கொண்டே இருங்கள்.

அக்கரைப் பச்சை

ஆப்பிள் ஏன் ரெட் கலரில் உள்ளது? Why is apple red?

இது என்ன பழங்கால சினிமா டயலாக் மாதிரி இருக்கே என்று நினைக்க வேண்டாம்? என் பெண்ணுக்கு சொல்லிக்கொடுக்க ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழில் எழுதினேன். அதுதான் இப்படி...
ஆப்பிள் ஏன் ரெட் கலரில் உள்ளது? Why is apple red?
The Sun's light contains a perfect blend of seven colors that gives the color white which makes sunlight a white light.
When sunlight (white light) passes through a prism, it scatters the different colors of light according to their wavelength, showing a continuous band of colors. This band of colors appears in the same pattern as the colors of a rainbow.
Therefore when the sunlight strikes the surface of an object, that object based on its properties will absorb some of these colors and the color that is reflected from its surface gives it its color. If no light is absorbed, the object appears to be colorless. If an equal amount of all colors from the sunlight is reflected off the object, then that object will appear white. If all colors are absorbed by the object, then the object will appear black because all colors are absorbed, leaving nothing to be reflected.


A red apple absorbs all colors except red, and reflects the red light waves back to our eyes and we see and say the apple is red.

நவீன கீதை (Gitasaar on Recession)

ஹிந்தியிலிருந்து மொழி பெயர்க்கப்பட்டது
Original!?-not sure of the author. But I read the Hindi version here.

ஹே பார்த்தனே! (employee!!)
இன்க்ரிமென்ட் நிறையக் கிடைக்கவில்லை... நல்லது நடக்கவில்லை
இன்சென்டிவ் கிடைக்கவில்லை... இதுவும் கேடானதுதான்
சம்பளமும் குறைக்கப்படுகிறது, கெடுதல்தான் நிகழ்கிறது
நீ போன இன்சென்டிவ் கிடைக்கவில்லையே என்று வருத்தப்படாதே
நீ அடுத்த இன்சென்டிவ் பற்றியும் கவலைப் படாதே
உன் சம்பளமாவது வருகிறதே என்று சந்தோஷப்படு.

நீ இல்லாத போதும் இந்தக் கம்பெனி இருந்துகொண்டிருந்தது
நீ இல்லை என்றாலும், இந்தக் கம்பெனி இருந்துகொண்டிருக்கும்
நீ இங்கு வரும் போது எதையும் கொண்டு வரவில்லை,
உனக்கு இருக்கும் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் கூட இங்கேயேதான் கிடைத்தது
டிகிரி மட்டும் வாங்கி வந்தாய், எக்ஸ்பீரியான்சைக் கொண்டு செல்கிறாய்

எந்த லேப்டாப் இன்று உன்னுடையதாக உள்ளதோ,
அது நேற்று வேறு ஒருவருடையதாக இருந்தது
நாளை வேறு ஒருவருடையதாக இருக்கும்,
மறுநாள் மற்றவருடையதாக இருக்கும்
இதை நீ உன்னுடையதாக நினைத்து ஏன் சந்தோஷப் படுகிறாய்?
இதே சந்தோஷம்தான் உன் எல்லா துக்கங்களுக்கும் காரணம்

நீதிகளை (policies) மாற்றுவது ஒன்றே கம்பெனிகளின் நீதியாக இருக்கிறது
நீ எதை நீதி என்று நினைக்கிறாயோ அதுவே கம்பெனிகளின் சதியாக இருக்கிறது
ஒரு நேரத்தில் நீ best performer ஆக இருக்கிறாய்,
ஹீரோவாக இருக்கிறாய், சூப்பர் ஸ்டார் ஆக இருக்கிறாய்
அடுத்த நிமிடமே நீ worst performer ஆக மாறி விடுகிறாய்,
target-களை அடையாதவன் ஆகி விடுகிறாய்

அப்ரைசல், இன்சென்டிவ் ஆகிய எல்லாவற்றையும்
உன் மனதில் இருந்து அகற்றிவிடு
உன் கனவில் கூட நினைத்துப் பார்க்காதே
அப்போது இந்தக் கம்பெனி உன்னுடையது ஆகிறது
நீ கம்பெனியுடையவன் ஆகிறாய்
இந்த இன்க்ரிமென்ட் இத்யாதி உனக்கு இல்லை
நீயும் அதற்க்கானவன் இல்லை
ஆனால் உன் job secured ஆக இருக்கிறது
பின் நீ ஏன் கவலை கொள்கிறாய்
நீ உன்னை இந்த கம்பெனிக்கு அர்ப்பணம் செய்து விடு
நீ உன் வேலையை செய், பலனை எதிர் பார்க்காதே
இதுவே எல்லாவற்றையும் விடச் சிறந்த golden rule ஆகிறது
யாருக்கு இந்த golden rule தெரிகிறதோ அவன் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறான்
அவனே review, incentive, appraisal, retirement போன்ற
கட்டுக்களில் இருந்து விடுபட்டு
நிரந்தரமாக முக்தி அடைய முடியும்
நீயும் முக்தி அடைய முயற்சி செய்து ஆனந்தமாக இரு...
இப்படிக்கு - கிருஷ்ண பரமாத்மா

Dance of Democracy

As per a report in TOI:

A total of 1,473 voters in Madhya Pradesh trooped out of polling centres Thursday without voting because they did not find a suitable candidate to support, an official said Saturday.

The voters came to the polling booths, got their names registered and then left without voting for anyone in the Lok Sabha elections.

According to the State Election Commission, this was done under Section 49(0) of the Conduct of Election Rules.

The section allows a person to register his/her presence at the polling centre and then not vote for any candidate.

Such votes are recorded by the presiding officer and considered rejection of all candidates.

The highest number of such "votes" were cast in the Khajuraho Lok Sabha constituency (712), which incidentally also recorded the lowest voting at 43.21 percent.

This was followed by 418 in Bhopal constituency, 189 in Chhindwara, 41 in Betul, 31 in Satna, 20 in Balaghat, 17 in Rewa, 15 in Vidisha, 14 in Shahdol, seven each in Jabalpur and Hoshangabad, four in Mandla and two in Sidhi.

Check out this link:-
http://timesofindia.indiatimes.com/India/1473-voters-in-Madhya-Pradesh-reject-all-candidates/articleshow/4449027.cms

உறவுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன

இன்று என் மகள் கேட்ட சில கேள்விகளுக்கு என் வீட்டு பெரியர்வர்களால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அதனால் அவளை அதிகம் பேசாதே என்று திட்டி திருப்பி அனுப்பினார்கள். அப்போது நான் எங்கெங்கோ படித்தது நினைவில் வந்தது. இருந்தாலும் அவர்களிடம் கூற முடியவில்லை - மரியாதை நிமித்தமாக...

As we grow older, we learn to remain silent. Rather we start understanding that explanations are only a waste of time or a lead for further arguments.

நாம் காலம் காலமாய் சில விஷயங்களைக் கேள்விகள் கேட்காமல் செய்தே பழக்கப் பட்டு விட்டோம். ஆகையால் ஒரு சில விஷயங்களை தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டியோ, அல்லது எதிர்க்கும் பொருட்டோ கேள்விகள் எழுப்பும் பொழுது பதில் சொல்லத் தெரியாத நம் இயலாமை எதிர் கேள்வி கேட்டவரை திமிர் பிடித்து, வீம்புக்கு கேட்பவராகவே பார்க்க பழக்கப் படுத்தி இருக்கின்றது.

நானே பெரியவன், நானே சிறந்தவன் என்ற அகந்தையை விடுங்கள். உங்கள் கருத்துகளில் உடும்பு பிடியாய் இல்லாமல் கொஞ்சம் தளர்த்திக்கொள்ளுங்கள். மற்றக் கருத்துக்களை செயல்களை நடக்கின்ற நிகழ்ச்சிகளைத் தவறாக புரிந்து கொள்ளாதீர்கள்.

"நீங்கள் என்ன நினைத்துக் கொண்டு என்ன செய்கிறீர்கள் என்பது முக்கியமல்ல; யாருக்காகச் செய்கிறீர்களோ அவர்கள் மனதில் அது எவ்வாறு பதிகிறது என்பது தான் முக்கியம்".

எவ்வளவு தேவைகள் உண்டோ அவ்வளவு உறவுகள் உருவாவது இயற்கை. ஒரு குறிப்பிட்ட உறவுமுறை அதற்குரிய தேவையை நிறைவு செய்யாத பட்சத்தில் அந்த உறவு செயலிழக்கிறது.

உறவுகளின் ஆதாரசுருதியே தேவைகள்தான். விதம்விதமான உறவுகளை உருவாக்கிக் கொள்வதன் மூலம் மகிழ்ச்சியாய் இருக்க முயல்கிறீர்கள். நட்பை உருவாக்கிக் கொள்வது, திருமணம் செய்து கொள்வது, குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது, தொழில் தொடங்குவது – இவையெல்லாமே மகிழ்ச்சியாய் இருப்பதற்கான முயற்சிகள் தான். இதையே வேறுவிதமாகச் சொல்வதென்றால், மனிதர்களைக் கசக்கிப் பிழிந்து மகிழ்ச்சியின் சாறெடுக்க முயல்கிறீர்கள். இதைச் செய்கிற போதுதான் உறவுகள் உங்களுக்குத் தொடர்ந்து தொந்தரவுகளையே தருகின்றன.

மேன்மையானா உறவுகள் மலர வேண்டுமென்றால், ஒரு மனிதர் உறவு கொள்வதற்காக இன்னொருவரைத் தேடுவதர்க்கு முன் தனக்குள் ஆழமாகப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். உங்கள் ஆனந்தத்திற்கு நீங்களே மூலமாக இருக்கும் போது, உங்கள் உறவுகள் ஆனந்தத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வழியாக இருக்கும் போது, உறவுகளைக் கசக்கிப் பிழிய வேண்டிய அவசியம் உங்களுக்கு இருக்காது. எல்லோரோடும் மிக அற்புதமான உறவுகளை உங்களால் மேற்கொள்ள முடியும்.

உங்கள் மகிழ்ச்சியும், ஆனந்தமும் உங்களைச் சார்ந்தே இருக்கும்போது உங்களைச் சுற்றியிருப்பவ்ர்களுடன் அருமையான உறவுகளை உங்களால் வளர்த்துக்கொள்ள முடியும். உங்கள் வாழ்க்கையைப் பார்த்தே சொல்லுங்கள். எப்போதும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறவர்களோடு வாழ விரும்புவீர்களா? அல்லது எப்போதும் சோகமாக இருக்கிறவர்களோடு வாழ விரும்புவீர்களா?

மகிழ்ச்சியாக இருப்பவர்களோடுதான் வாழ விரும்புவீர்கள். மறந்து விடாதீர்கள்! அனைவருமே அதைத்தான் விரும்புகிறார்கள். நீங்கள் எப்போதும் ஆனந்தமாக இருந்தால் எல்லோரும் உங்களோடு உறவு கொள்ளத்தான் விரும்புவார்கள். யாரிடமிருந்தாவது எதையாவது கசக்கிப் பிழிய வேண்டும் என்று நீங்கள் கருதினால், நேற்று உங்களை மிகவும் நேசிப்பதாகச் சொன்னவர்கள்கூட இன்று உங்களிடமிருந்து விலகியிருக்கவே விரும்புவார்கள்.

உறவுகள் என்பவை மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வழிமுறைகளாக விளங்கும்வரை சிக்கல் இல்லை. பிறரிடம் இருந்து எதையாவது பிடுங்கிக் கொள்வது என்பதாக இருக்கும் என்றால் எப்போதும் சிக்கல்தான். அந்தச் சூழலை நீங்கள் எவ்வளவுதான் திறன்பட நிர்வகித்தாலும் தொல்லைகள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். நீங்கள் எம்.பி.ஏ. படித்திருக்கலாம். தொழிலில் பெரிய நிர்வாகியாக விளங்கலாம். ஆனால் உங்கள் உறவுகளை நிர்வகிக்க அது உதவுவதில்லை. உங்கள் உறவு என்பது பக்கத்திலிருக்கும் மனிதருக்கான ஓர் அர்ப்பணிப்பாக விளங்கும் என்றால் அது மிகவும் அற்புதமாக இருக்கும்.

அந்த கேள்வி - ஆப்பிள் ஏன் ரெட் கலரில் இருக்கு?

நான் அதற்கான பதிலை நெட்டில் தேடியெடுத்து உள்ளேன். இன்று சாயந்திரம் அவளுக்குச் சொல்லுவேன். அந்த பதிலையும் தனிப் பதிவாக போடுகிறேன் (அவள் அதில் திருப்தி அடைந்தால்!).

ஸ்ரீ கணேஷ ஸ்துதி

சுமுகைசை கந்தச்ச கபிலோ கஜகர்ணஹ
லம்போதரச்ச: விகட: விக்னராஜோ விநாயக:
தூமகேது: கணாத்யக்ஷ: பாலசந்த்ரோ கஜானன:
வக்ரதுண்ட: சூர்ப்பகர்ண: ஹேரம்ப: ஸ்கந்த பூர்வஜ:

நல்ல புத்தகங்களை தேடுவது எப்படி?

அப்துல் கலாம் தனது செய்தியில், "நல்ல புத்தகங்கள் நல்ல கற்பனை சக்தியை கொடுக்கும்; நல்ல கற்பனை சக்தி சிந்திக்கும் திறனை வளர்க்கும்; நல் சிந்தனை சிறந்த அறிவை பெருக்கும்; சிறந்த அறிவே நம்மை மேம்பட வைக்கும். எனது வாழ்விலும் திருக்குறள் உள்ளிட்ட மூன்று புத்தகங்கள் என்னை வழிநடத்திச் செல்கின்றன. எனவே, நல்ல புத்தகங்களை தேடி எடுத்துப் படியுங்கள்'

அ.முத்துலிங்கம் அவர்களின் பதிவை பாருங்கள்.

நம்ம வெட்டிப்பயல் சொன்னது (இங்கே) போல இனிமேல் லிங்க்கே கொடுத்து விடுகிறேன். ஈசியாக உள்ளது. அதுதான் நியாயமும் கூட. முன்பே தோன்றவில்லை. வெட்டி... தேங்க்ஸ். நல்ல வழி.

அதிலிருந்து எனக்கு பிடித்த சில வரிகள்..

1. புத்தகத்தை வாசிக்காத மனிதர், எழுத்தறிவில்லாதவரிலும் பார்க்க ஒரு விதத்திலும் உயர்ந்தவர் அல்ல என்கிறார் மார்க் ட்வெய்ன் என்ற அறிஞர். நல்ல புத்தகங்களை தேடுவது அவ்வளவு கடினமான விஷயம்.
2. ஒருவர் ஆரம்பத்தில் எப்படிப்பட்ட புத்தகத்தையும் படிக்கலாம். ஆனால் போகப்போக அவர் தன் தரத்தை மேம்படுத்திக்கொண்டே போகவேண்டும்.
   
3. எண்ணிக்கை பிரதானமல்ல; தரம்தான் முக்கியம்.

4. சமீபத்தில் பி. அனந்தகிருஷ்ணன் எழுதிய 'புலி நகக்கொன்றை ' நாவலைப் படித்தபோது இந்த எண்ணங்கள் எனக்கு ஏற்பட்டன. இதை எழுதிய ஆசிரியர் இந்திய மத்திய அரசு அதிகாரியாக டில்லியில் வேலைபார்க்கிறார். அவர் முதலில் ஆங்கிலத்தில் The Tigerclaw Tree என்ற பெயரில் இதை எழுதி 1998 ல் பென்குயின் வெளியீடாக கொண்டுவந்துள்ளார். பிறகு அதே நாவலை மொழிபெயர்க்காமல் தமிழிலே திரும்பவும் எழுதினார். தமிழிலே முதலில் எழுதாதற்கு என்ன காரணம் என்று கேட்டால் 'பயம் ' என்று சொல்லியிருக்கிறார். இவ்வளவு அழகான தமிழ் நடையை வைத்துக்கொண்டு பயந்தால் மற்றவர்கள் கதி என்ன ஆவது என்று நான் நினைத்தேன்.

5. இந்த நாவலின் தலைப்பு பிரமாதம். இப்படியான ஒரு நாவலுக்கு தலைப்பு வைப்பது சிரமமானது. ஆனால் இந்தத் தலைப்பு மிகவும் பொருத்தமாக அமைந்துவிட்டது. ஐங்குறுநூறு 142 ஆவது பாடலில் இருந்து தனக்கு இந்த நாவலுக்கான தலைப்பு கிடைத்ததாக ஆசிரியர் சொல்கிறார்.

   எக்கர் ஞாழல் இறங்கிணர்ப் படுசினைப்

   புள்ளிறை கூருந் துறைவனை

   உள்ளேன் தோழி படா இயரென் கண்ணே.

   'தோழி கேள். நான் அவனைப்பற்றி நினைக்கமாட்டேன். யாரை ? எவன் நாட்டின் மணலடர்ந்த கரையில் இருக்கும் புலி நகக் கொன்றை மரத்தின் தாழ்ந்த, பூத்திருக்கும் கிளைகளில் பறவைகள் ஆக்கிரமித்துக் கூச்சல் இட்டு அழிவு செய்துகொண்டிருக்கின்றனவோ அவனை. என் கண்களுக்கு சிறிது தூக்கம் கிடைக்கட்டும். ' ( ஞாழல் - புலிநகக்கொன்றை ) உண்மையில் இது காதலை சொல்லும் பாடலல்ல; குடும்பத்தைப் பற்றியது. எவ்வளவுதான் துன்பம் வந்தாலும் அவற்றை தாங்கிக்கொண்டு மரம் நிற்கிறது. பட்சிகள் அதன் கிளைகளையும், பூக்களையும் கொத்தி அழிவு செய்தபடியே இருக்கின்றன. ஆனால் மரம் ஒன்றுமே செய்வதில்லை, எதிர்பார்ப்பதும் இல்லை. உயிர் கொடுத்தபடியே இருக்கிறது. புலி நகக்கொன்றை. இதைவிட பொருத்தமான தலைப்பு கிடைத்திருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான்.

6. தேடுபவனிடம் தரமான இலக்கியங்கள் சிக்கும்

நிறைய படியுங்கள்.

Sri Santhana Srinivasa Perumal Temple - Mugappair

For having children recite Santana Gopala mantra.

Make a prayer to Santana Gopala by chanting the following mantra 108 times a day for 108 days after bath.

Santana Gopala Mantra:
Om Devaki Sut Govinda Vasudeva jagat pathe Dehimey Thanayam Krishna Twamaham Sharanam Gataha Deva Deva Jagannatha Gothra Vridhi Karap Prabho Dehimey Thanayam Sheegram Ayushmandham Yashashreenam!

Meaning: O son of Devaki and Vasudeva, the Lord of the Universe O Krishna! give me a son; I take refuge in you Nagaraja is the devata for Kutumba Vridhi.

Sri Santhana Srinivasa Perumal Temple at Mugappair

Sri Santhana Srinivasa Perumal Temple is located at Mogappair, literally means blessed with a child, in Chennai. This name symbolizes the belief that the Lord of Sri Santhana Srinivasa Perumal shrine provides the childless couples the most wanted blessing of little babies. Due to this belief childless couples throng to this holy place and offer their prayers, and it is said that their wishes have come true after the visit of this shrine. The Santhana Srinivasa Perumal Temple has been conducting many major religious festivals, one to note is Brahmotsavam. With the Brahmotsavam in full swing, the popular abode of Perumal wears a celebrity look with people thronging its boundaries, waiting to get a glimpse of the Lord and His Consort, decorated with precious jewels and full of colorful flowers, as they move out in the surroundings on a variety of vahanams to bless devotees.

Mogappair was once Maga-p-peru (meaning "blessed with a son"). This name derived from the belief that the deity in the Santhana Srinivasa Perumal Koil there granted the blessing of parenthood to childless couples. After persistent mispronunciation, the name `evolved' to its present form.

This 650 years old temple is very powerful to give the boon of a child (santhanam) which is called Maha-Peru in Tamil and that's how the place became Mugappair. The main deity Santhana Srinivasar is 9.5 feet high. Couples praying for child take the Santhana Srinivasar vigraham in their lap as part of their prayer. Thulaparam is also being done. Poojas are taking place throughout the day till the Ekantha Seva in the night as in Thirumala.

From Mugappair if u r coming in Metro Bus - get down at GOLDEN FLATS bus stop and from there you can take an Auto for amounts varying from Rs.25/- to Rs. 50/- to the temple.

If you are coming in private vehicle you can take left before Ambattur Industrial Estate Arch, which you get when u drive from Mugappair to Ambattur Estate (Vavvin) From that left it will straight lead to the temple. There you can very well ask anybody which is very nearer to the temple area.

Contact temple Volunteer:
Shri.G.Jayaprakash

(son of M.S.Ganesan - Parambarai Tharmakartha - Sri Santhana Srinivasa Perumal Aalayam - Mugappair)

HP: +91-9841755021
e-mail: jaiprakash.g@gmail.com

For more Information
You may contact the temple office at Tel: +91-44-26248117,
E-mail: sssptemple@gmail.com

ஸ்ரீ கணேஷ ஸ்துதி - மூஷிக வாகன

மூஷிக வாகன மோதக ஹஸ்த
சாமர கர்ண விளம்பித சூத்ர
வாமன ரூப மகேஷ்வர புத்ர
விக்ன விநாயக பாத நமஸ்தே

See What was India at 1835 - LORD MACAULAY`S ADDRESS

The quote is usually referenced as Lord Macaulay, British Parliament, 1835. In that year, Macaulay was actually in India, though other oft-quoted speeches by him on the same subject had indeed been delivered in Parliament, but in 1833.

LORD MACAULAY`S ADDRESS TO THE BRITISH PARLIAMENT, 2 FEBRUARY, 1835

I have traveled across the length and breadth of India and I have not seen one person who is a beggar, who is a thief. Such wealth I have seen in this country, such high moral values, people of such caliber, that I do not think we would ever conquer this country (India), unless we break the very backbone of this nation, which is her spiritual and cultural heritage, and, therefore, I propose that we replace her old and ancient education system, her culture, for if the Indians think that all that is foreign and English is good and greater than their own, they will lose their self-esteem, their native self-culture and they will become what we want them, a truly dominated nation.

ஸ்லம் டாக் மில்லினர் (Slumdog Millionaire)

டாட்டா ஸ்கையில் ஸ்லம் டாக் மில்லினர் பார்த்தேன். This Movie won 8 Oscars. Another 62 wins & 29 nominations. No wonder.

அந்தப் பையன் ஜமாலின் பிளாஷ் பாக் கௌன் பனேகா கரோட்பதியின் கேள்விகளோடு ஒத்திருப்பது ஹைலைட். applause to the creator. இனிமேலும் இப்படி ஒரு படத்தை யோசிக்க முடியுமா என்பது கேள்விதான்.

விகாஸ் ஸ்வரூப் எழுதிய Q&A நாவலை தழுவி இங்கிலாந்து இயக்குனர் டேனி பாய்ல் இயக்கிய ஸ்லம்டாக் மில்லியனர் எட்டு பி‌ரிவுகளில் ஆஸ்காருக்கு ப‌ரிந்துரை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் இங்கிலாந்து சினிமாவின் உய‌ரிய விருதான பாஃப்டா விருதையும் இப்படம் தனதாக்கியுள்ளது.

சிறந்த இசையமைப்பாளர், சிறந்த இயக்குனர், சிறந்த படம் உள்பட மொத்தம் ஏழு பி‌ரிவுகளில் இப்படம் விருது பெற்றிருக்கிறது.

முதலில் கோல்டன் குளோப், பிறகு பாஃப்டா, கண்டிப்பாக பாருங்கள் ...லீகலி ... எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஏ.ஆர். ரகுமான்அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்..

துவக்கத்திலிருந்தே விமர்சனங்களை சந்தித்து வந்த இப்படத்தின் பெயரில் டாக் என்ற வார்த்தை இருக்கிறது. இது சேரியில் வசிக்கும் இந்தியர்களை அவமதிப்பதாக கூறப்பட்டது. பின்னர் இப்படம் இந்தியாவின் நிலைமையை சர்வதேச அளவில் குறைக்கும் விதமாக எடுக்கப்பட்டிருப்பதாக சொல்லப்பட்டது.

ஆனால் இப்படத்தில் எந்தப் பகுதியில் உண்மை இல்லை ....?

மிகவும் பாதுகாப்பான வாழ்க்கை வாழும் எனக்கு இந்த படம் ஒரு அதிர்ச்சிதான். it's very difficult to see the other side of the society in India. ஒருவேளை நான்தான் ஒருவட்டத்தில் வாழ்ந்து விட்டேனோ. அதை விடுவோம்.

எனக்கு பிடித்த சில காட்சிகள்.

1. அமிதாப் பச்சனை பார்க்க அச்சிறுவன் எடுக்கும் முடிவு... உச்ச கட்ட அதிர்ச்சி...

2. தர்ஷன் தோ கண ஷ்யாம் நாத் ... என்ற எனக்கு பிடித்த சூர்தாஸ் பாடல் . ஆனால் இனிமேல் அந்த பாட்டை கேட்டாலே ...

3. அனில் கபூரின் வில்லத்தனம் ... ஒரு சேரிவாசி தன் ஷோவில் ஜெயிப்பதாஎன்ற உணர்வு... அற்புதமான நடிப்பு.

4. தேவ் படேல் ... சூப்பர் .... தன் வெற்றிக்கு மகிழ்ச்சி அடைகிறானா இல்லை அந்தகேள்விக்கு தொடர்புள்ள தன் பிளாஷ் பாக் அனுபவத்திற்காக வருத்தப்படுகிறானா என்று இரண்டு உணர்வுகளிலும் துடிக்கும் அவன் கண்கள்

5. ஒரே தாய்க்குப் பிறந்து ஒரே சூழலில் வளர்ந்து வரும் இரண்டு சிறுவர்கள் தன் attitude மூலம் வாழ்வில் எந்த நிலையை அடைகிறார்கள் ... attitude.... லே மென் பிரதர்ஸ், சத்யம், இன்னும் பல அனுபவங்கள் கொடுத்த பாடம் .... ATTITUDE CREATES AND DESTROYS....

இந்திய கதை, இந்திய நடிகர்கள், இந்திய இசை என இந்தியாவை சார்ந்துள்ள இந்த படம் உலக ரசிகர்களை பெற்றிருப்பதுடன், உலக அளவில் சிறப்பான விருதுகளையும் பெறப்போகிறது என்பது பெருமையான விஷயம்தானே!

பரீட்சை ஜுரம்

தற்போதைய மாணவர்களின் அவலநிலையை இந்த சுட்டியில் காணுங்கள். இதற்கு பொறுப்பு அவர்களது பெற்றோரே. அவ்வப்போது அவர்களின் படிப்பை கவனிக்காமல் பரிட்சையில் பாஸ் செய்வதும் அவர்களது மதிப்பெண், கல்லூரி சேர்கை இத்யாதி மட்டும் பார்க்கின்றனர். விளைவு எதிர் காலத்திற்காக நிகழ் காலத்தை தொலைக்கும் வேதனையான போக்கு நம்மிடையே இருக்கிறது. உண்மையை எதிர்கொள்ளும் மனபக்குவம் கூட இல்லை. விளைவு, படிப்பை நம்பாமல், தன்னை நம்பாமல், நினைவாற்றல் மாத்திரைகளை தேடி செல்கின்றனர்.

Remembering Chellammal Bharati

S. Vijaya Bharati (The writer is a granddaughter of Bharati and Chellammal.)

Sunday, Sep 21, 2003 - The Hindu

What kind of life fell to the lot of Chellamma as the wife of Mahakavi C. Subramania Bharati. She married him at the age of seven when he was 15 and still in school. Chellamma came from a south Indian middleclass Brahmin family, their financial status bordering on the affluent, and the social status certainly in the upper rungs of society in Kadayam. As a young girl, she enjoyed life as a passing spectacle of religious and social festivals, entertainment of musical and theatrical events, and the numerous celebrations in a large joint family, of birthdays of children, `upanayanams', weddings and more weddings, and even the passing of the old, a cause for sadness, nevertheless full of ritual-bound celebration. Chellamma's life with the poet-husband seems to have started innocuously enough — Bharati was young and handsome, in good health, well-educated and employable with a decent reputation as a poet and writer and as a person who had opted for an intellectual life. Wives of course did not participate in the intellectual lives of their husbands in the Tamil Nadu of the early 1900s, although this was not to be Chellamma's destiny as she grew up as the poet's spouse. Bharati went through a succession of jobs as the Ettayapuram Zamindar's companion, as Tamil teacher in the Madurai Setupati High School and as writer and sub-editor on the staff of the Swadesamithran, until he settled to his life's work as poet, editor and political activist. Bharati had steady employment, and Chellamma and her household were well-provided for.

Chellamma's financial comfort and security were destroyed when Bharati left British India for the French territory of Pondicherry in order to continue his struggle for an Independent India. Thus began a life of privation and severe financial hardship. How Bharati related to this situation has been widely written about, and a lot of it is speculation! It is reasonable to agree — because we really do not understand what makes a poet poet — that Bharati's mind was continuously in a stream of ecstasy, and took little notice of the demands of a household of a wife and two daughters. It became Chellamma's sole responsibility to manage the household, to feed and clothe the family, the start of a struggle that did not end till her death in Kadayam in 1955.

Joyce biographers talk about the "great poverty" in which James Joyce lived towards the end of his life.

What is "great poverty" for the author of Ulysses in 20th century Britain is hard to estimate from this distance in time. Although I lived with my grandmother till I turned 16, I have very little comprehension of what it was to be a "have-not". How does one reconcile the life of great poverty and material deprivation with the privilege of living the life of the mind and the spirit?

The latter, I think, provided Chellamma, by now "Chellammal Bharati"; of the 1950s India, her immortality.At her death, the Tamil population felt as though it had lost a family member. And commiserating at the death of this woman were celebrated names in the annals of Tamil Nadu and India. No less a person than C. Rajagopalachari ("Rajaji"), wrote to my mother: "At a time when the whole nation is celebrating Bharati's birthday, your letter conveying the sad news arrived. She fed me on day in Puducheri - me and R.V. Krishnayyar. When the meal was done, Bharati danced and danced and dancing, sang a song too for us. Look: what a very fortunate woman she was! How many women in this country have such a celebrated husband? There is no grief in reaching the feet of Narayana."

I think that the "great poverty" in which Chellammal Bharati lived and died becomes irrelevant; the hardship is a small price to pay for immortality!

என் கணவர் - திருமதி. செல்லம்மாள் பாரதி

“I wished to live a life and achieve fame reaching the sky limit. And, frankly speaking, it has become true to some extent. The fame of my husband has reached the sky limits. I have earned the glory as the wife of the great poet. But, I had also been ridiculed as the wife of a lunatic” These words were from Mrs. Chellammal Bharathi, the wife of the great poet (translated. AIR Tiruchirappalli 1951).

(1951ஆம் ஆண்டு திருச்சி வானொலியில் "என் கணவர்"
என்ற தலைப்பில் திருமதி செல்லம்மாள் பாரதி ஆற்றிய உரை.)

"..வறுமை, கவிஞனின் தனி உடைமை. கவிஞனுக்கு இந்த மண்ணுலகில் இன்பம் அளிப்பது கவிதை; ஆனால் வயிற்றுக்குணவு தேடி வாழும் வகையை அவன் மனைவிதான் கண்டுபிடிக்க வேண்டி வருகிறது. காதல் ராணியாக மனைவியைப் போற்றும் கவிஞன் அவளுக்குச் சாதமும் போடவேண்டும் என்ற நினைவேயின்றிக் காலம் கழித்தானேயானால், என்ன செய்ய முடியும்?.."

ஊருக்குப் பெருமை என் வாழ்வு. வையகத்தார் கொண்டாட வாழவேண்டும் என்ற என் கனவு ஓரளவு பலித்ததென்னவோ உண்மைதான். இன்று என் கணவரின் புகழ் விண்முட்டிச் செல்கிறது. இன்று மகாகவியின் மனைவியாகப் போற்றப்படும் நான் அன்று பைத்தியக்காரன் மனைவியென்று பலராலும் ஏசப்பட்டேன்... விநோதங்கள் என் வாழ்க்கையில் அதிகம். உலகத்தோடொட்டி வாழ வகை அறியாத கணவருடன் அமர வாழ்வு வாழ்ந்தேன் என்றால் உங்களுக்குச் சிரிப்பாகத்தான் இருக்கும். யாருக்கு மனைவியாக வாழ்ந்தாலும் வாய்க்கலாம். ஆனால் கவிஞன் மனைவியாயிருப்பது கஷ்டம்.

கவிஞர்கள் போக்கே ஒரு தனி. உண்பதிலும் உறங்குவதிலும் வட சாதாரண மனிதரைப்போல் அவர்கள் இருப்பதில்லை. கற்பனைச் சிறகு விரித்துக் கவதை வானில் வட்டமிடும் பறவை, பூலோகத்திலே இருண்ட வீட்டிலே மனைவிக்கும் மற்றவருக்கும் சம்பாத்தியம் செய்துபோட்டு, சாதாரண வாழ்க்கை வாழ முடியுமா?

வறுமை, கவிஞனின் தனி உடைமை. கவிஞனுக்கு இந்த மண்ணுலகில் இன்பம் அளிப்பது கவிதை ஆனால் வயிற்றுக்குணவு தேடி வாழும் வகையை அவன் மனைவிதான் கண்டுபிடிக்க வேண்டி வருகிறது. காதல் ராணியாக மனைவியைப் போற்றும் கவிஞன் அவளுக்குச் சாதமும் போடவேண்டும் என்ற நினைவேயின்றிக் காலம் கழித்தானேயானால், என்ன செய்ய முடியும்?

கவிஞன் விசித்திரமான தன்மை நிறைந்தவன்; அவனுக்கு எதுவும் பெரிதில்லை. ஆனால் கவலை நிறைந்த வாழ்நாளைக் கழிக்க வேண்டும் என்று எந்தப் பெண்தான் நினைக்க முடியும்? சிறு வயதில் ஆசாபாசங்களும் அபிலாஷைகளும் ஒவ்வொரு பெண்ணின் மனத்திலும் நிறைந்திருப்பது இயற்கைதானே? சுகமாக வாழுவதற்கு சொர்க்கலோகம் சென்றால்தான் முடியும் என்ற நிலை கவிஞன் மனைவிக்கு ஏற்பட்டு விடுகிறது. அந்த நாளிலிருந்த சத்திமுத்தப் புலவரின் மனைவியிலிருந்து இன்று என்வரை சுகவாழ்வு ஒரே விதமாகத்தான் அமைந்திருக்கிறது. ஏகாந்தத்தில் அமர்ந்துவிட்டால் முனிவரும்கூட அவரிடம் பிச்சைதான் வாங்கவேண்டும். ஆனால் மனைத் தலைவியாகிய நான் அவ்வாறு நிஷ்டையிலிருக்க முடியுமா?

கவிஞர்களில் பலதரப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள். கடவுளைப் பக்தி செய்யும் கவிஞன், காவியம் எழுதும் கவிஞன், இவர்களைப் புற உலகத் தொல்லைகளை சூழ இடமில்லை. எனது கணவரோ கற்பனைக் கவியாக மட்டுமல்லாமல் தேசியக் கவியாகவும் விளங்கியவர். அதனால் நான் மிகவும் கஷ்டப்பட்டேன். கவிதை வெள்ளைத்தை அணை போட்டுத் தடுத்தது அடக்கு முறை. குடும்பமே தொல்லைக்குள்ளாகியது. ஆனால் நுங்கும் நுரையுமாகப் பொங்கிவரும் புது வெள்ளம் போல அடக்குமுறையை உடைத்துக்கொணடு பாய்ந்து செல்லும் அவர் கவிதை.

காலையில் எழுந்ததும் கண்விழித்து, மேநிலை மேல், மேலைச்சுடர் வானை நோக்கி வீற்றிருப்பார். ஸ்நானம் ஒவ்வொரு நாள் ஒவ்வொரு விதத்தில் அமையும். ஸூரிய ஸ்நானம்தான் அவருக்குப் பிடித்தமானது. வெளியிலே நின்று நிமிர்ந்து ஸூரியனைப் பார்ப்பதுதான் வெய்யற் குளியல். ஸூரியகிரணம் கண்களிலேயுள்ள மாசுகளை நீக்கும் என்பது அவர் அபிப்பிராயம். காலைக் காப்பி, தோசை பிரதானமாயிருக்க வேண்டும் அவருக்கு. தயிர், நெய், புது ஊறுகாய் இவைகளைத் தோசையின் மேல் பெய்து தின்பார்.

அவருக்குப் பிரியமான பொருளைச் சேகரித்துக் கொடுத்தால், அவரது நண்பர்களான காக்கையும் குருவியும் அதில் முக்கால் பாகத்தைப் புசித்து விடுவார்கள். எதை வேண்டுமானாலும் பொறுக்க முடியும்; ஆனால் கொடுத்த உணவைத் தாம் உண்ணாமல் பறவைகளுக்குப் போட்டுவிட்டு நிற்கும் அவருடைய தார்மிக உணர்ச்சியை மட்டும் என்னால் சகிக்கவே முடிந்ததில்லை. சிஷ்யருக்குக் குறைவு இராது. செய்திகளுக்கும் குறைச்சல் இல்லை. கானாமுதமோ காதின் வழியே புகுந்து உடல் எங்கும் நிறைந்துவிடும். களிப்பை மட்டும் பூரணமாக அனுபவிக்க முடியாமல் உள்ளிருந்து ஒன்று வாட்டும். அதுதான் கவலை!

இச்சகம் பேசி வாழும் உலகத்தில் எப்பொழுதும் மெய்யே பேச வேண்டும் என்பது அவரது கட்டளை. எக்காரணத்தைக் கொண்டும் பொய் பேசக் கூடாது. இது எத்தனை சிரமமான காரியம் என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்த விஷயம்தான்.

புதுவை எனக்குச் சிறைச்சாலை ஆகியது. சிறைச்சாலை என்ன செய்யும்? ஞானிகளை அது ஒன்றும் செய்ய முடியாதுதான். எதையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் மனத்திண்மை அவர்களுக்கு உண்டு. ஆனால் என்னைப்போன்ற சாதாரணப் பெண்ணுக்கு, இல்லறத்தை நல்லறமாக்க வேண்டும் என்ற ஒரே விஷயத்தை லட்சியமாகக் கொண்ட ஒருத்திக்குச் சிறைச்சாலை நவநவமான துன்பங்களை அள்ளித்தான் கொடுத்தது.

புதுவையில்தான் புதுமைகள் அதிகம் தோன்றின. புது முயற்சிகள், புதிய நாகரிகம், புதுமைப் பெண் எழுச்சி, புதுக் கவிதை இவை தோன்றின. இத்தனை புதுமைகளும் எழுவதற்கு நான்தான் ஆராய்ச்சிப் பொருளாக அமைந்தேன். பெண்களுக்குச் சம அந்தஸ்து வழங்க வேண்டுமா வேண்டாமா என்று வெகுகாலம் ஆராய்ந்த பின்னரே, பெண் விடுதலை அவசியம் என்ற முடிவு கண்டு, நடைமுறையில் நடத்துவதற்குத் துடிதுடித்தார் என் கணவர். இந்த முடிவை அவர் காண்பதற்குள் நான் பட்ட பாடு சொல்லுந்தரமன்று.

புதுவையில் அரசியலில் கலந்துகொள்ள ஒரு வசதியும் இல்லாதிருந்த போதிலும், தமிழ் இலக்கியத் தொண்டு செய்ததனால் ஒருவாறு மன அமைதி பெற்றிருந்தார். நமது பொக்கிஷங்கள் என்று கருதத் தகும்படியான அவரது கவிதைகள் எல்லாம் அங்குதான் தோன்றின. மனிதரை அமரராக்க வேண்டும் என்று தவித்த என் கணவர், எத்தனை இடையூறுகளுக்கும் எதிர்ப்புகளும் ஏற்பட்ட போதிலும், அவற்றையெல்லாம் மோதிமிதித்துவிட்டுத் தம் லட்சியத்தில் முன்னேறும் துணிவு கொண்டு செயலாற்றினார்.

மகாகவி நாட்டிற்காக, அதன் சுதந்திரத்திற்காக வாழ்ந்தார். தமிழ் பண்பாட்டில் சிறந்த அவர் ஈகை, அன்பு, சகிப்புத்தன்மை முதலான பண்புகளைக் கடைப்பிடித்து வாழ்ந்தது ஓர் அதிசயமன்று. தூங்கிக் கிடந்த தமிழரை விழிப்புறுத்தியதும் அதிசயமன்று; ஆனால் இன்று அவரது பூத உடல் மறைந்த பின்பும் தமிழ் பேசும் ஒவ்வோர் உயிரினிடத்தும் அவர் கலந்து நிற்பதுதான் அதிசயம் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. "விண்டுரைக்க மாட்டாத விந்தையடா!" என்று அவரது கவிதை மொழியில்தான் இந்த மகிழ்ச்சியைத் தெரிவிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

Teaching the Stock Market to your Kid

1. Sit down with your child and the business section of the local paper.
2. Go to the listings for the Stock Exchange.
3. Find a stock your child is familiar with, such as Disney or McDonald's.
4. Explain that stock represents a share of ownership in the company.
5. Tell what each number for the stock you have selected means.
6. Ask if your child has any questions.Keep a list of all questions and double-check if you had answered all the queries.
7. Suggest your child tracks the price of the stock over the next week.
8. Have your child prepare a sheet of paper or poster for that purpose.
9. Point out the stock tickers on Television.
10. At the end of the week, review the price changes and see what other questions your child may have.

இப்படிக்கு பேராண்டி... குறும்படம்

எங்கோ படித்தேன்....பார்த்தேன்.

‘பூங்கா’ என்ற குறுந்திரைப் படத்தின் மூலமாக பணக்காரப் பெற்றோரின் பாசப்பரிவுக்கும் கவனிப்புக்கும் ஏங்கித் தவித்து ஏமாறுகிற சிறுமியின் ஏக்கம், தனது பாசத்தையும் பரிவையும் எதன் மீதெல்லாம் படர விட்டது என்பதை நெஞ்சைத் தொடும் விதமாக வடிமைத்துப் அளித்த தாண்டவக்கோன், தாத்தா-பாட்டிக்கு ஏங்குகிற பேரன் களின் மன உலகத் தவிப்புகளையும், புறஉலகச் செயல் பாடுகளையும் நுட்பமான கவிதையாகப் படைத்தளித் திருக்கிறார், இப்படிக்கு பேராண்டி என்ற 45 நிமிடக் குறுந்திரைப் படத்தின் மூலமாக.

முந்தைய படைப்பைவிட இதில் தொழில்நுட்ப நேர்த்தி கைகூடி வந்திருக்கிறது. அழுத்த மான கதையை எடுத்துக் கொண்டு, அதை அற்புதமான திரைக்கதை யாக சம்பவ அடுக்குகள் பின்னி, தனித்துவக்குணம் படைத்த பாத்திரங்களையும் செதுக்கி... அதற்கான உயிர்ப்பையும் வழங்கியிருக்கிறார். குறுந்திரைப்படம் பார்க்கிற மனசுகள் ஈரவிழிகiளால் கணத்துப் போகின் றன.

காலடிக் கல்லை எத்திக் கொண்டே போகும் சிறுவன், மதிய உணவைக் கொட்டிவிட... அப்பாவின் சீற்றமும், அம்மாவின் கொதிப்பும் நினைவில் வந்து குலைநடுங்க வைக்க... புதிய கன்று ஊன்றுகிற தோட்டக்காரத் தாத்தா ஓடிவந்து ஆறுதல் சொல்கிறார். ‘செய்த தப்புக்கு அழாதே. பாடம் படிச்சுக்கோ’ என்கிறார். ‘தாத்தாக்கள் பிள்ளைகளின் மன உலக நுட்பங்களை உணர்ந்தவர் கள். இங்கிதமானவர்கள். இதம் தருகிறவர்கள்’ என்பதை உணர்த்திவிடுகிற காட்சி.

ஓரு பள்ளியின் வகுப்பு. பொது அறிவுப்பாடம். தாத்தா பாட்டியின் குணம்பற்றி டீச்சர் கேட்க, எல்லாக் குழந்தைகளும் ஆசை ஆசையாக தமது அனுபவங் களைச் சொல்ல.... ‘யார் யார் வீட்டில் தாத்தா பாட்டி இருக்கிறார்கள்?’ என்ற கேள்விக்கு மொத்த வகுப்பே மௌனமாகிறது. ஒரு சமுதாய விமர்சனமே இந்த மௌனத்தில் கூச்சலிடுகிறது.

அவசர யுகத்தில் குடும்பங்களுக்குள் தாத்தா பாட்டி களுக்கான இடம் இல்லாமல் போய்விடுகிறது. பாசம், தார்மீகம், மனிதநேயம் என்ற எந்த உணர்வுக்கும் இடமில்லாமல், தாத்தா-பாட்டிகள் அனாதைகளாக்கப் படுகின்றனர். பேராண்டிகளிடமிருந்து கத்தரித்து, தனித் தொதுக்கப்படுகின்றனர். பிள்ளைகளுக்கு பாட்டிகளின் பாசம், தாத்தாவின் பரிவு கிட்டாமலேயே போய் விடுகிறது.

தாத்தா -பாட்டிக்காக ஏங்குகிற இரு பேராண்டிகள் .அப்பாவிடம் சொல்லப் போனால் ‘பாடத்தைப் படி’ என்று துரத்துகிறார். அம்மாவிடம் சொல்லப் போனால்... செத்துப் போவதாக மிரட்டுகிறாள். பாவம், பேராண்டிகளுக்கு ஏக்கம். ஆசை. ஆவல். போன் பண்ணலாம். புதிய நம்பர் இல்லை. அந்த அளவுக்கு உறவு பழையதாகி விட்டது. பிள்ளைகளாகக் கடிதம் எழுதுகின்றனர். தாத்தா - பாட்டி சம்பந்தப்பட்ட படங்கள் பரணில் கிடக்கிறதாக தகவல். அதைஎடுக்கிற முயற்சியில் பிள்ளைகளுக்கு விபத்து. மருத்துவமனை! மருத்துவமனைக்கு வருகிற ரெங்கசாமி மூலம் தாத்தா -பாட்டிக்குத் தகவல் தெரிகிறது ‘பேரன்கள் மருத்துவமனையில்’.

திரும்பிவந்த கடிதம் தந்தை தாமோதரனுக்கு பிள்ளைகளின் மன உலகத் தவிப்பைச் சொல்கிறது.

கதை கேட்ட பிள்ளைகளுக்கு, கதைப் புத்தகம் வாங்கித் தந்ததற்காக குற்ற உணர்ச்சி கொள்கிற தாமோதரன்.

கதைகேட்ட பிள்ளைகள்.. கதையா கேட்கிறது? தகப் பனின் கதகதப்பான வருடலையும், பரிவையும் கொஞ்சிக் கொஞ்சிச் சொல்கிற கதைகளையுமல்லவா கேட்கிறது?

‘இனிய சொற்களையே பேசு’ என்று ட்யூஷன் வகுப்பு நடந்துகிற டீச்சர், காமிக்ஸ் படிக்க ஆசைப்படுகிற மகளிடம் டான்ஸ் கற்றுக் கொள்ள வற்புறுத்த... கடின சொற்களால் மிரட்ட.....

‘காமிக்ஸ் படித்தால் ஓவியப் பழக்கம் வரும்’ என்று தந்தை சொல்ல... விருப்பமில்லாத விஷயத்தை பிள்ளை களிடம் கட்டாயமாக திணிக்கிற படாடோபம் கூர்மை யாக விமர்சிக்கப்படுகிறது.

பிள்ளைகள் தாத்தா - பாட்டிகளைப் பார்க்க தவிப் பதை அறிகிற அம்மாவும் நெகிழ்கிறாள்.

நெஞ்சுவலி வந்த தாத்தா, டாக்டரைப் பார்க்கிறார்.

தாத்தா - பாட்டியைப் பார்க்க குடும்பத்துடன் காரில் போகிற போது, தாத்தா செத்து விடுவதாகவும், புதைக் கப்பட்டதாகவும் வருகிற காட்சி நம்மை பதைக்க வைக்கிறது.

நல்ல வேளை, கனவு. ஆனால், ‘காலைக் கனவு பலிக்குமோ’ என்ற நம்பிக்கை. பதற்றம்.

கதவு தட்டப்படுகிற சத்தம்.

திறந்தால்-

பேராண்டிகளைப் பார்க்க வீடு தேடி வந்து விட்ட தாத்தா - பாட்டி.

அழுத்தமான கதையை உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகளாக்கி... நெகிழ்ச்சிமயமாக படமாக்கியிருக் கிறார் தாண்டவக்கோன். டாக்டராக ஒரு காட்சியில் வருகிறார்.

பேராண்டிகளாக வருவது அவரது மகன்கள். பேராண்டிகளின் அம்மாவாக அவரது மனைவி.

தாத்தா- பாட்டிகளாக தமுஎச மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் ஈஸ்வரனும், அவரது துணைவி யாரும். நன்றாக நடித்துள்ளனர்.

காதல்-வன்முறை-ஆபாசம்-அடித்தடி-ஆஸ்திரே லியா என்று சீரழிந்து வருகிற தமிழ்ச் சினிமாக்களுக்கு அசலான மாற்றுச் சினிமா என்பது இம்மாதிரியான குறுந் திரைப்படங்கள்தான்.

தாண்டவக்கோன் நெகிழ்ச்சிமயமான காட்சிகளின் மூலமாக மனித உறவுகளின் சிதைவுகளையும், குடும்பம் என்கிற அமைப்பின் உள்பலவீனங்களையும் ஒரு சமூகக் கோபத்துடன் அழகாக முன்வைத்திருக்கிற ‘இப்படிக்கு பேராண்டி’ மாற்றுச் சினிமாவுக்கான போற்றுதலுக்குரிய முயற்சியாகும்.

தாத்தா பாட்டி

தாத்தா மற்றும் பாட்டி கவனிப்பில் வளரும் குழந்தைகள் தான், அதிக மகிழ்ச்சியாக வளர்வதாக லண்டன் பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஒர் ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

சர்வதேச அளவில் மக்களின் வாழ்க்கை ந்திரமயமாகிவரும் நிலையில், தங்களது குழந்தைகளுடன் அமர்ந்து, மனதை பகிர்ந்து கொள்வதில் பெற்றோர்களுக்கு நேரமில்லாத சூழ்நிலை ஏற்பட்டு வருகிறது. பெற்றோரின் அன்பும், அரவணைப்பும் கிடைக்காமல், ஏங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை, நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. இவ்வாறு தனிமைப்படுத்தப்படும் குழந்தைகள், தவறான வழியில் சென்று, பெரிய சமூகப் பிரச்னையை எதிர்கொள்ளும் சம்பவங்களும் நடந்து வருகின்றன. இந்நிலையில், லண்டன் பல்லைகக்கழகம் ஒன்று இதுகுறித்து ஆய்வு ஒன்றை நடத்தியது. அதில், சில பெற்றோர்கள் தங்களது குழந்தைகளுடன் நேரத்தை பகிர்ந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், தாத்தா-பாட்டியின் கவனிப்பில், குழந்தை நல்லமுறையில் வளர்வதற்கு உறுதுணையாக இருந்து வருவதாக கூறப்பட்டுள்ளது. தாத்தா-பாட்டியுடன் வளரும் குழந்தைகளுக்கு, தாய்-தந்தையுடன் நேரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளாதது ஒரு குறையாகத் தெரியவில்லை என்றும், அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக வளர்வதாகவும் அந்த ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது. மேலும், தங்களது பேரக்குழந்தைகளுடன் நிதானமாக அமர்ந்து, அவர்களது இன்ப, துன்பங்களை பகிர்ந்து கொள்வதாகவும் அதில் கூறப்பட்டுள்ளது. தவறு செய்யும் குழந்தைகளை திருத்துவதில், தாத்தா-பாட்டி, மென்மையான போக்கை கடைபிடிப்பதாக அந்த ஆய்வில் கூறப்பட்டுள்ளது. முதுமையான பெற்றோர்களை வீட்டை விட்டு துரத்துவதும், அவர்களை முதியோர் இல்லத்தில் சேர்ப்பதும், இன்றைய இளைஞர்கள் மத்தியில் அதிகரித்துள்ள நிலையில், இந்த ஆய்வு மனமாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்றால் மகிழ்ச்சி தான்.